Waarom hebben katholieken het sacrament van het vormsel?

Het sacrament van het Vormsel, ook bekend als de Cresimatie, heeft sterke wortels in de Heilige Schrift. Het is het sacrament waarin een gedoopte gelovige de gave van de Heilige Geest vollediger ontvangt. Dit voltooit de genade van de doop en stelt hen in staat een actieve getuige van Christus te zijn.

Verscheidene passages in het Nieuwe Testament illustreren deze waarheid. Jezus zei tegen zijn volgelingen dat hij de Heilige Geest zou sturen om hen te versterken. "Maar gij zult kracht ontvangen wanneer de Heilige Geest over u komt; en gij zult mijn getuigen zijn te Jeruzalem, in geheel Judea en Samaria, ja, tot aan het uiteinde der aarde", zegt Jezus in Handelingen 1,8. Deze passage toont duidelijk aan dat de Heilige Geest de geestelijke kracht is die christenen in staat stelt hun geloof te beleven en te verkondigen.

Een duidelijk voorbeeld van deze belofte komt tot uiting in Pinksteren. Zoals beschreven in Handelingen der Apostelen: "En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en begonnen in andere talen te spreken, zoals de Geest hun gaf uit te spreken" (Handelingen 2,4). Op dat moment, ontvangen de apostelen, die eerder timide en bang waren, de kracht van de Heilige Geest en beginnen ze te prediken met moed en effectiviteit, wat een voorbode is van wat er gebeurt in het sacrament van het vormsel.

Een andere belangrijke passage die het sacrament van de Cresimatie ondersteunt, is te vinden in Handelingen 8,14-17. Na gehoord te hebben dat de Samaritanen het Woord van God hadden aanvaard, worden Petrus en Johannes gestuurd om hun de handen op te leggen, zodat zij de Heilige Geest ontvangen. Het tekstgedeelte zegt: "Toen legden zij hun de handen op en zij ontvingen de Heilige Geest" (Handelingen 8,17). Hier zien we dat zelfs na de doop het noodzakelijk was dat de handen werden opgelegd, zodat zij de Heilige Geest ontvingen, wat het onderscheid tussen doop en vormsel aangeeft zoals de Kerk dat tot op de dag van vandaag aanhoudt.

Bovendien vermeldt de brief aan de Hebreeën het "opleggen van handen" als een fundamenteel onderdeel van het christelijke leven: "Laten wij daarom het elementaire onderwijs over Christus laten rusten en ons wenden tot wat volmaakt is, zonder opnieuw de grondslagen te leggen van bekering van dode werken, van geloof in God, van leer over dopen en van handoplegging..." (Hebreeën 6,1-2). Dit heilige gebaar, dat de Heilige Geest doorgeeft, wordt nog steeds beoefend in het vormsel, waarbij de apostolische traditie wordt voortgezet.