ทำไมคาทอลิกจึงเชื่อในทรานซับสแตนเซียชัน?

วรรค 1413 ของคัมภีร์คำสอนของคริสตจักรคาทอลิก ระบุว่า โดยการถวายของนักบวช (พระสงฆ์หรือบิชอป) ขนมปังและไวน์กลายเป็นพระกายและพระโลหิตของพระคริสต์ แม้ว่ารสชาติ กลิ่น และลักษณะทางกายภาพของขนมปังและไวน์จะยังคงอยู่ แต่แก่นแท้ของมันได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง (มันไม่ใช่ขนมปังอีกต่อไปแล้ว ไม่ใช่ไวน์อีกต่อไปแล้ว มันคือพระคริสต์ในพระกาย พระโลหิต จิตวิญญาณ และความเป็นเทพ ผู้ที่ประทับอยู่อย่างแท้จริง มีชีวิตและมีพระสิริ)

ศีลมหาสนิทเป็นศูนย์กลางของศรัทธาคาทอลิก เนื่องจากแสดงถึงการถวายครั้งเดียวของพระคริสต์ที่สืบทอดและทำให้ปัจจุบัน (กลายเป็นปัจจุบัน) ในแต่ละการประกอบพิธีมิสซา ตามจดหมายถึงชาวฮีบรู การถวายของพระคริสต์เป็นการถวายครั้งเดียวและไม่สามารถซ้ำได้ (ฮีบรู 7,27; 9,26; 10,10) นั่นหมายความว่าพระคริสต์ทรงถวายพระองค์เองครั้งหนึ่งเพียงพอเพื่อการช่วยให้รอดของมนุษยชาติ และศีลมหาสนิททำให้การถวายนี้เกิดขึ้นจริงโดยไม่ทำให้เกิดซ้ำอีก

พระเยซูทรงสถาปนาศีลมหาสนิทในอาหารค่ำมื้อสุดท้ายตามที่กล่าวถึงในพระกิตติคุณและจดหมายของนักบุญเปาโล ในโอกาสนั้น พระองค์ทรงหยิบขนมปังและไวน์และกล่าวว่า “นี่คือร่างกายของฉัน... นี่คือเลือดของฉัน” (มัทธิว 26,26-28; ลูกา 22,19-20; 1โครินธ์ 11,23-25) ดังนั้นพระเยซูทรงมอบภาระหน้าที่ให้แก่บรรดาอัครสาวกและคริสตจักรทั้งหมดให้ประกอบพิธีศีลมหาสนิทเป็นที่ระลึกถึงพระองค์ โดยสืบทอดการถวายของพระองค์ตลอดมาในยุคต่างๆ

ในยอห์น 6 พระเยซูทรงเรียกพระองค์เองว่า “ขนมปังแห่งชีวิต” โดยกล่าวว่า “เราเป็นขนมปังที่มีชีวิตซึ่งลงมาจากสวรรค์ ใครกินขนมปังนี้จะมีชีวิตตลอดไป” (ยอห์น 6,51) พระองค์คือ “อาหารแท้และเครื่องดื่มแท้” (ยอห์น 6,53-56) ไม่ใช่แค่สัญลักษณ์ แต่เป็นการประทับแท้จริงของพระคริสต์ในศีลมหาสนิท

เมื่อเราเข้าร่วมศีลมหาสนิท เราไม่เพียงแค่ระลึกถึงการถวายของพระคริสต์เท่านั้น แต่เรายังกลายเป็นส่วนหนึ่งของการถวายนี้ด้วย นักบุญเปาโลกล่าวว่า การกินขนมปังและดื่มจากจอกนี้คือการมีส่วนร่วมในพระกายและพระโลหิตของพระคริสต์ (1โครินธ์ 10,16-17) ทุกครั้งที่ประกอบพิธีศีลมหาสนิท การถวายของพระคริสต์จะเกิดขึ้นจริงตามที่พระองค์ได้ทรงสั่งว่า “ทำเช่นนี้เพื่อระลึกถึงเรา” (ลูกา 22,19)

ศีลมหาสนิทยังเป็นพันธสัญญาใหม่ในพระโลหิตของพระคริสต์ (ลูกา 22,20; 1โครินธ์ 11,25) ทำให้พันธสัญญาระหว่างพระเจ้าและมนุษยชาติเป็นปัจจุบันอีกครั้ง เมื่อรับศีลมหาสนิท เราถูกเรียกให้เตรียมใจและอยู่ในสถานะของพระคุณ เนื่องจากนักบุญเปาโลเตือนว่าผู้ที่รับโดยไม่เหมาะสมจะรับโทษต่อตัวเอง “กินและดื่มเพื่อลงโทษตนเอง” (1โครินธ์ 11,27-29) ดังนั้นศีลมหาสนิทต้องการการเคารพและการเตรียมตัวทางจิตวิญญาณเพราะในนั้นพระคริสต์ทรงปรากฏอย่างเต็มที่

โดยสรุป ศีลมหาสนิทเป็นความล้ำลึกแห่งศรัทธาที่ขนมปังและไวน์กลายเป็นพระกายและพระโลหิตของพระคริสต์โดยการถวาย โดยสนับสนุนการถวายที่ช่วยให้รอดของพระองค์และผนึกเราเข้ากับพระองค์ในความเป็นหนึ่งเดียว