ทำไมชาวคาทอลิกจึงสารภาพบาปกับบาทหลวง?

การสารภาพบาปกับบาทหลวงมีรากฐานอยู่ในคัมภีร์และประเพณีของคริสตจักร หลังจากการฟื้นคืนชีพของพระองค์ พระเยซูได้ประทานอำนาจให้อัครสาวกในการให้อภัยบาป ตามที่เห็นใน ยอห์น 20,22-23: “พระองค์ทรงเป่าลมปราณและตรัสว่า: ‘จงรับพระวิญญาณบริสุทธิ์ บาปที่ท่านอภัย จะได้รับการอภัย และบาปที่ท่านยึดไว้ จะถูกยึดไว้’” แสดงให้เห็นว่าพระเยซูได้ตั้งศีลอภัยบาปและมอบหมายให้อัครสาวกทำหน้าที่ให้อภัยบาปในนามของพระองค์

นอกจากนี้ ใน มัทธิว 16,19 และ มัทธิว 18,18 พระเยซูมอบอำนาจแก่อัครสาวกในการ “ผูกและคลาย” หรือ การให้อภัยหรือถือบาป อำนาจนี้ถูกส่งต่อไปยังผู้สืบทอดของอัครสาวก บิชอปและบาทหลวงผู้ทำหน้าที่เป็นผู้ประสานการคืนดีตามที่ นักบุญเปาโล กล่าวไว้ใน 2 โครินธ์ 5,18-20: “พระเจ้าทรงทำให้เราได้คืนดีกับพระองค์โดยพระคริสต์และมอบภารกิจการคืนดีให้แก่เรา”

ใน ยากอบ 5,16 มีคำสั่งให้เรา “สารภาพบาปต่อกัน” ซึ่งเน้นถึงบทบาทของพระผู้ใหญ่ (บาทหลวง) ในการอธิษฐานและสวดขอการฟื้นฟูจิตวิญญาณของผู้สารภาพบาป นี่เป็นฐานของการปฏิบัติการสารภาพบาปที่บาทหลวงทำหน้าที่แทนพระคริสต์และคริสตจักร

อำนาจในการให้อภัยหรือถือบาป ซึ่งกล่าวถึงอีกครั้งใน ยอห์น 20,23 ชี้ให้เห็นว่าการให้อภัยบาปเป็นศีลที่จำเป็นในการคืนดีและกลับมาสู่ชุมชนของพระเจ้า การให้อภัยบาปไม่ใช่เพียงคำแนะนำ แต่เป็นส่วนสำคัญของพันธกิจอัครสาวก

ลูกา 5,24 และ ลูกา 24,47 แสดงให้เห็นว่าพระคริสต์มีอำนาจให้อภัยบาปและมอบอำนาจนี้แก่อัครสาวกเพื่อให้การคืนดีได้รับการประกาศในพระนามของพระองค์ ดังนั้นการสารภาพบาปต่อบาทหลวงจึงเป็นการปฏิบัติตามพระประสงค์ของพระคริสต์และการคืนดีกับพระเจ้า

สุดท้าย ใน ฮีบรู 5,1-3 แสดงให้เห็นว่าพระสงฆ์ในพันธสัญญาใหม่รวมถึงการถวายเครื่องบูชาเพื่อบาป ดังนั้นบาทหลวงในฐานะผู้รับใช้ของพระคริสต์จึงนำการให้อภัยและการฟื้นฟูจิตวิญญาณผ่านทางศีลการสารภาพบาป

ดังนั้นการสารภาพบาปต่อบาทหลวงเป็นการปฏิบัติตามคำสั่งของพระคริสต์ผู้มอบอำนาจให้คริสตจักรในการให้อภัยบาปและคืนดีผู้ศรัทธากับพระเจ้า