ทำไมชาวคาทอลิกถึงเรียกพระสงฆ์ว่าพ่อ?

การใช้คำว่า 'พ่อ' เพื่อเรียกพระสงฆ์เป็นการแสดงถึงการเป็นบิดาทางจิตวิญญาณของพวกเขา หน้าที่ของการดูแลและเป็นผู้สอนที่พวกเขาทำตามประเพณีของคริสตจักร และการแสดงความเคารพจากชุมชน นี่เป็นวิธีการยอมรับบทบาทสำคัญของพวกเขาในชีวิตจิตวิญญาณของผู้ศรัทธาและในคริสตจักร เน้นความรับผิดชอบของพวกเขาในการนำทาง สั่งสอน และทำให้บริสุทธิ์ ดังนั้น ผู้ศรัทธาจึงเรียกพระสงฆ์ว่าพ่อ เพื่อเป็นเกียรติแก่บทบาทที่สำคัญของพวกเขาในชีวิตของตนเอง

ในพระราชกฤษฎีกา Presbyterorum Ordinis ซึ่งกำหนดไว้ในสภาวาติกันที่สอง ได้กล่าวถึงว่าพระสงฆ์ควรใช้ชีวิตร่วมกับประชาชน สั่งสอนและเตือนสติพวกเขาเหมือนเป็นบุตรที่รัก นี่แสดงให้เห็นถึงเหตุผลที่ผู้ศรัทธาเรียกพระสงฆ์ว่าพ่อ เพราะพวกเขายอมรับในพระสงฆ์ว่าเป็นผู้มีอำนาจทางจิตวิญญาณที่ดูแลฝูงชนเหมือนพ่อที่ดูแลลูกของเขา

นักบุญเปาโล ในจดหมายถึงชุมชนโครินธ์ได้กล่าวถึงตนเองเป็นบิดาทางจิตวิญญาณ มีความกังวลในการชี้แนะ แก้ไข และรักด้วยความอ่อนโยนแบบพ่อ เขาได้ส่งทิโมธี ซึ่งเขาเรียกว่า 'บุตรที่รัก' เสริมความหมายของการเป็นบิดาทางจิตวิญญาณซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้คริสตชนเรียกพระสงฆ์ว่าพ่อ

แม้ว่าคำว่า 'พ่อ' จะไม่ปรากฏโดยตรงในพระคัมภีร์ แต่บทบาทของพระสงฆ์ หรือบิชอป ถูกกำหนดไว้อย่างชัดเจน ใน กิจการอัครสาวก 14, 23 เปาโลและบารนาบัสได้แต่งตั้งบิชอปในแต่ละชุมชน ทำหน้าที่เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ ปัจจุบันเช่นเดียวกับในอดีต พระสงฆ์ได้รับเลือกและอุปสมบทโดยบิชอป และ 'ควรค่าแก่การให้เกียรติสองเท่า' (1 ทิโมธี 5, 17) เพื่อเป็นผู้นำและรับใช้ประชากรของพระเจ้า