ชาวคาทอลิกเชื่อว่าไบเบิลคือพระวจนะของพระเจ้าหรือไม่?

ชาวคาทอลิกเชื่ออย่างหนักแน่นว่าไบเบิลคือพระวจนะของพระเจ้า ซึ่งได้รับการดลใจจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ อย่างไรก็ตาม ศาสนจักรยังสอนว่าการเผยแสดงของพระเจ้าไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในพระคัมภีร์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงธรรมประเพณีและอำนาจการสั่งสอน (Magisterium) ทั้งสามสิ่งนี้—พระคัมภีร์ ธรรมประเพณี และอำนาจการสั่งสอน—เป็นหนึ่งเดียวกันและเป็นรากฐานของความเชื่อคาทอลิก ดังที่กล่าวไว้ในคาเทคิสมของศาสนจักรคาทอลิก ข้อ 95: "เป็นที่ชัดเจนว่าธรรมประเพณีศักดิ์สิทธิ์ พระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ และอำนาจการสั่งสอนของศาสนจักรนั้นเกี่ยวข้องและเชื่อมโยงกันอย่างแน่นแฟ้นจนไม่สามารถแยกออกจากกันได้ และทั้งหมดร่วมกันภายใต้การกระทำของพระวิญญาณบริสุทธิ์เดียวกัน สนับสนุนการไถ่บาปของจิตวิญญาณ"

ธรรมประเพณีศักดิ์สิทธิ์หมายถึงการถ่ายทอดพระวจนะของพระเจ้าที่ถูกมอบให้แก่อัครสาวก และสืบทอดต่อไปยังผู้สืบทอดของพวกเขาคือบรรดาพระสังฆราช โดยอยู่ภายใต้การชี้นำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ธรรมประเพณีนี้เกิดขึ้นก่อนพระคัมภีร์เอง เนื่องจากคำสอนของพระเยซูถูกถ่ายทอดผ่านทางวาจาก่อนที่ส่วนใดของพันธสัญญาใหม่จะถูกเขียนขึ้น คาดว่าจดหมายฉบับแรกในพันธสัญญาใหม่ ซึ่งคือจดหมายฉบับแรกถึงชาวเธสะโลนิกาของนักบุญเปาโล ถูกเขียนขึ้นประมาณ 50 ปีหลังคริสตกาล หรือประมาณ 20 ปี หลังจากการสิ้นพระชนม์และการคืนพระชนม์ของพระเยซู

ในช่วงเวลานี้ ความเชื่อในคริสต์ศาสนาได้รับการถ่ายทอดส่วนใหญผ่านการเทศนาของอัครสาวกและคำสอนที่พวกเขาได้รับโดยตรงจากพระเยซูและพระวิญญาณบริสุทธิ์ สิ่งนี้ปรากฏชัดใน 2 เธสะโลนิกา 2,15: "พี่น้องทั้งหลาย ขอให้ยืนหยัดมั่นคงและรักษาธรรมประเพณีที่ท่านได้รับ ไม่ว่าจะผ่านคำพูดหรือจดหมายของเรา" ดังนั้นธรรมประเพณีปากเปล่าจึงมีบทบาทสำคัญในการเผยแผ่ข่าวประเสริฐก่อนที่พระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่จะถูกเขียนขึ้นอย่างสมบูรณ์

ธรรมประเพณีและพระคัมภีร์ร่วมกันเป็นแหล่งที่มาของความเชื่อซึ่งศาสนจักรยึดถือในคำสอนและหลักคำสอนของตน

อำนาจการสั่งสอนของศาสนจักรซึ่งประกอบด้วยพระสันตะปาปาและบรรดาพระสังฆราชที่อยู่ในความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับพระองค์ มีหน้าที่ในการตีความพระวจนะของพระเจ้าอย่างถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นแบบเขียนหรือปากเปล่า คาเทคิสมของศาสนจักร (ข้อ 85) ระบุว่า: "หน้าที่ของการตีความพระวจนะของพระเจ้าอย่างแท้จริงทั้งแบบเขียนและแบบปากเปล่าได้รับมอบหมายให้แก่อำนาจการสั่งสอนที่มีชีวิตของศาสนจักรเพียงผู้เดียว ซึ่งใช้อำนาจในพระนามของพระเยซูคริสต์"

ดังนั้นการอ่านพระคัมภีร์จำเป็นต้องมีการตีความที่ได้รับการดลใจและเชื่อถือได้ ซึ่งมาจากศาสนจักรที่พระคริสต์มอบหมายหน้าที่ในการปกป้องและตีความพระวจนะของพระองค์ พระคัมภีร์ ธรรมประเพณี และอำนาจการสั่งสอน จึงเป็นรากฐานที่กลมกลืนและนำทางประชากรของพระเจ้า